forma homonimiczna
FORMA MIĘDZYPARADYGMATYCZNA (łączy różne paradygmaty)
mamy
- od mieć (1 os. l. mn.)
- od mama (dopełniacz)
kurzą
- od kurzyć (3 os. l mn. cz. teraźn.)
- od kurzy (biernik lub narzędnik w l.poj. r. ż.)
FORMA WEWNĄTRZPARADYGMATYCZNA - SYNKRETYZMY
dom
- mianownik = biernik l. poj.
- dopełniacz = miejscownik l.poj
- mianownik = biernik = wołaczl. mn.
dom
M. dom domy
D. domu domów
C. domowi domom
B. dom domy
N. domem domami
Msc. domu domach
W. domu domy
Supletywizm - formy odmienne od danego wyrazu wyglądają zupełnie lub w jakimś stopniu inaczej, a te zmiany nie mogą być tłumaczone w wyniku alternacji, np.
- iść - szedł
- spać - śpi
- duż|y - więk|szy
- dobry - lepszy
- ciąć - tnę
Mają różne tematy - tematy są z różnych rdzeni.
- tydzień - tygodnie - SUPLETYWIZM CZĘŚCIOWY
Tematy fleksyjne w formach - są supletywne czy jest alternacja?
tf kf tf kf
- od|a - ód|Ø - alternacja
- łz|a - łez|Ø - alternacja
Podział na temat i końcówkę fleksyjną - analiza fleksyjna. Można ją zrobić tylko w wyrazach fleksyjnych.
AF = TF - KF
dyni|a
M. dyńa
D. dyńi
C. dyńi
B. dyńę
N. dyńą
Msc. dyńi
W. dyńo
piosenk|a
i
idący - idonc|y
a
PÓJŚĆ NIE PODZIELIMY
kość|Ø
kość|i
kość|ax
zabaf|Ø
zabav|y
zabav|ami
paf|
pavi|e
pavi|em
Temat rzeczownika w innym przypadku kończy się na miękką głoskę, chociaż w mianowniku jest twardą. Przez to że temat z mianownika często ulega przekształceniom, do określania, czy rzeczownik jest miękkotematowy czy twardotematowy sprawdzamy na dopełniaczu.
zvież|ę
zvień|ca
zviężent|a
zviężont|Ø
grupa rzeczowników r. n. zakończonych na ę zwykle wymusza rozszerzenie tematu
domińikańin|Ø
domińikań|e
deklinacja - odmiana przez przypadki (?)
koniugacja - odmiana przez osoby
FLEKSJA IMIENNA
dlaczego imienna?
imię kiedyś znaczyło nazwę, a nazwa to był rzeczownik, a więc fleksja imienna mówi o częściach, które się deklinują
W pełni synkretyczne, formalnie nieodmienne - whisky, liceum
Nie ma słowa w języku polskim, gdzie mianownik kończy się na ą, więc nie odmieniamy
Auchan gdy czytamy jako oszą
Decathlon odmieniamy
Odmiana wyrazów obcego pochodzenia zależy od tego, czy nam się kojarzy z jakimiś innymi słowami.
Kategorie gramatyczne
- fleksyjne - ze względu na nie się odmieniają
- klasyfikujące - ze względu na nie można je klasyfikować (dzielić na podgrupy)
KATEGORIE IMIENNE
- PRZYPADEK
- LICZBA
- RODZAJ
- STOPIEŃ
- DEPRECJATYWNOŚĆ
Kategoria PRZYPADKA:
- dotyczy rzeczowników, przymiotników, liczebników, zaimków rzeczownych, przymiotnych i liczebnych, gerundiów
- funkcja prymarnie składniowa - wskazuje związki składniowe w zdaniu
- funkcja sekundarnie semantyczna - role semantyczne form przypadkowych (wykonawca czynności, celownik nieszczęścia)
- wołacz to wyjątek; jest poza związkami składniowymi
Kategoria LICZBY
- kategoria fleksyjna rzeczowników, czasowników, przymiotników, zaimków przymiotnych, imiesłowów przymiotnikowych, wybranych gerundiów
- pełni funkcję składniową i jest syntaktycznie uzależniania (dostosuje się do do formy rzeczownika)
- liczba rzeczownika pełni funkcję prymarnie semantyczną -> informacja o liczebności zbioru
- pluraria (występuje tylko w l. mn.) i singularia (między l.poj. a l.mn. zmienia się znaczenie) tantum
- pluralis maiestaticus (my, król), pluralis modestiae?????
z Kultury języka polskiego?????????
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz