środa, 11 października 2023

Pedagogika 11.10.2023

 Następne zajęcia 08.11.2023 XDDDDD

Dostaniemy zadanie w parach, które będziemy musieli zrobić. W listopadzie pogadamy o pracy zaliczeniowej.

Praca z klasą szkolną - etapy rozwoju grupy.

Różne sposoby pracy w zależności od tego, na jakim etapie jest grupa.

4 wyznaczniki, które powodują, że zestaw osób może stać się grupą społeczną:
  1. Interakcje twarzą w twarz
  2. Cel - skończenie szkoły, profilu itd.
  3. Normy
  4. Struktura
    1. formalna
    2. nieformalna

Kluczowe we wspólnym celu jest to, że podobieństwo celu indywidualnego nie czyni go celem grupowym. Grupę kierują cele wspólne, ukierunkowane na wspólne działanie. Sukces na początku integruje grupę.

Grupa na początku będzie konformistyczna, ugrzeczniona i nieautentyczna - będą udawać lepszych niż są. Działamy na początku na najwyższym stopniu swego społecznego rozwoju.

Specyfika klasy szkolnej jako grupy
  • przynależność do zespołu klasowego jest przymusowa
  • wspólne działania i sposób postępowanie w klasie w dużej mierze wyznaczane są przez kontekst szkolny
  • struktury wewnątrz klasy czasem są narzucane z zewnątrz
w efekcie nie każda klasa szkolna stanowi grupę społeczną.

Dynamika rozwoju grupy
  • 1. formowanie - dzieciństwo
  • 2. burzenie - dojrzewanie
  • 2/3. normowanie
  • 3. utrwalanie - dojrzałość
  • 4. wygaszanie - starość/śmierć grupy
Są pewne podobieństwa między funkcjonowaniem grupy w danym etapie a danym etapie życia.

  1. STADIUM DZIECIŃSTWA
    • celem jest zapoznanie się uczestników, zaaklimatyzowanie, poznanie otoczenia
    • emocje uczestników: ciekawość, lęk, pobudzenie
    • zachowania: konformizm, grzeczność, uprzejmość
    • komunikacja od lidera do grupy i od grupy do lidera (zależność członków grupy od lidera, oczekiwania na "zatwierdzenie") - liderem jesteśmy my, wychowawcy, nauczyciele, będą pytać milion razy o to samo, żeby się upewnić o coś, czy dobrze rozumieją, bo potrzebują poczuć się bezpiecznie, a bezpieczeństwo dać im może tylko zatwierdzenie od lidera
    • każdy zaciska zęby z tym, co mu nie pasuje, a dopiero potem zaczynają się konflikty - powstrzymują się od emocjonalnych reakcji, nie będą egzekwować swoich potrzeb i praw
    • taki miodowy miesiąc uwu
  • musimy dawać im przestrzeń, żeby uautentycznić, angażować w integrację - praca w grupach, w parach, integracje -> ale grupy muszą się wymieniać, bo inaczej się zamykamy i pracujemy zawsze z tymi samymi osobami
Rola lidera
      • określanie kim jesteśmy, ustalanie celów grupowych
      • ustalanie zasad - budowanie kontraktu (określanie granic, co możliwe, a co nie, kierowanie procesem tworzenia norm)
      • organizowanie komunikacji każdego z każdym (gry/zajęcia integracyjne)
      • monitorowanie zadań, bo sami się nie ogarną na tym etapie rozwoju; konsultować z nimi
2.  STADIUM DOJRZEWANIA; faza burzenia, konfliktu
    • faza szturmowania (konfliktu i buntu) - podważanie celowości i sensu działania
    • reakcje emocjonalne na wymagania - złość, niezadowolenie, niechęć
    • podkreślanie różnic, roszczenia do dominacji - łączenia w podgrupy, krytyczne uwagi
    • konflikty między różnymi typami osobowości
    • podważany autorytet lidera
    • krytyczna faza - czasem dochodzi do rozpadu grupy
Rola lidera
    • doprowadzanie do ujawnienia emocji, pomoc w wyjaśnianiu kwestii spornych - lider powinien ujawniać i uznawać różnice zdań
    • modelowanie konstruktywnych sposobów radzenia sobie z konfliktem - żeby nie było ataków ad personam, tylko ad rem
    • przedefiniować procedury, role, formy podejmowania decyzji
    • zachęcanie do omawiania współpracy grupowej
    • "nie brać ataków do serca" - nauczyciele zbyt często biorą personalnie odpowiedzialność za ten etap zamiast go akceptować
FAZA NA PRZEŁOMIE 2/3; normalizacja, współdziałanie i spójność
    • zespół zaczyna się zgrywać - pojawia się poczucie jedności, wzajemne wspieranie się normy grupowe
    • początek planowania, współpracy nad zadaniem, krystalizują się standardy pracy
    • wobec lidera - partnerstwo, współzależność i współodpowiedzialność
    • rodzi się autonomia grupy - polepszanie stosunków (nasza grupa jest "najlepsza")
Rola lidera
    • mniej mówić, więcej słuchać
    • rzadziej narzucać formy rozwiązania problemów i zadań, raczej prosić członków o wyrażanie opinii
    • modelowania akceptacji, konstruktywnego wyrażania emocji
    • wspieranie grupowych form podejmowania decyzji
3. FAZA DOJRZAŁOŚCI
    • elastyczność i funkcjonalność pełnionych ról
    • podporządkowanie zadaniom - konstruktywna praca nad zadaniem
    • wzrasta efektywność i jakość
    • strukturalizacja grupy wobec zadania
    • zagrożeniem jest stagnacja - poklepywanie się po plecach - grupa staje się formą bez treści
Rola lidera
    • delegować - wspierać - udzielać informacji zwrotnych - nagradzać
    • czasem być nieobecnym
    • elastyczny, słuchający pomysłów innych
    • modelować, dbać o jakość grupy (komunikacji, współpracy)
4. STAROŚĆ GRUPY; rozpad, śmierć grupy, wygaszanie
    • emocje rozstaniowe - smutek, żal, poczucie porzucenia, straty (czasem obronnie - umniejszanie osiągnięć grup i nie doceniają zmian, które w nich zaszłyy)
    • lider urealnia oceny - pokazuje, jak zdobyte doświadczenia (umiejętności) przydadzą się w życiu
    • mniejsza motywacja do działania

Nie każda grupa przechodzi przez wszystkie fazy. Czasem wcześniej się rozpada lub wraca do poprzednich przez włączenie nowych członków grupy. Wiele zależy od nauczycieli. Grupa może się zafiksować na jednej fazie i jest to zazwyczaj na grupie 2, przez co się rozpada i nie może się już odbudować, bo już nawet nie mają ochoty, determinacji, by próbować to naprawić. Może zatrzymać się na etapie dojrzałości i nie wykazywać aktywności przy tym, przez co też się rozpadnie. Czasem grupa wraca do poprzedniego etapu.


Zadanie zaliczeniowe będzie w parach
  • wybrać jedną rolę do omówienia w parze, pokazaniem tego jak funkcjonuje w grupie, dlaczego jest zasobem, dlaczego problemem, co moze z nim zrobic wychowawca,

Metodyka 11.10.2023

Bortnowski nawiązują do Ferdydurke, bo tam jest negatywny archetyp nauczyciela.


Klemensiewicz - jego mistrz, tworzy ideał nauczyciela, patetyczny styl, trochę przesadza.

Nauczyciel powinien być dobrym Rzemieślnikiem, ale nie może nie być czasem Erudytą. Nie można cały czas prowadzić lekcje z efektem wow, bo się uczniowie przyzwyczajają.

Komunikatywność, dobra prezencja, pogłębianie wiedzy, zainteresowanie uczniem i jego życiem, rzetelna wiedza i konsekwencja, empatia, wiedza merytoryczna, metodyczna, pedagogiczna i psychologiczna.

Główne określenia związane z lekcją (Z. uryga)
  • epizod - lekcja jest częścią procesu dydaktycznego (musimy pamiętać, co uczeń wie, by budować dalszą wiedzę oraz w jakim celu budujemy)
  • interakcja - między nauczyciel-uczeń oraz uczeń-uczeń
  • konstrukcja celowa - lekcja musi być podporządkowana celowi oraz uporządkowana
  • ciąg zadań - zadania muszą wynikać z siebie oraz być uporządkowane (od tego co zna do tego nie zna, od prostego do złożonego -> zasada stopniowania trudności)
  • akt twórczy - pozwala się uczniom na wypowiedzenie swojego zdania, sam nauczyciel też tworzy lekcje
Wszystkie określenia się ze sobą łączą.

Lekcja to
forma pracy (Wincenty Okoń) - dla nauczyciela i uczniów
jednostka metodyczna (Maria Nagajowa) - 45 minut
akt nauczania i uczenia się (Zenon Klemensiewicz) - uczestniczy w tym uczeń i nauczyciel
sposób organizowania procesu nauczania i uczenia się (Kazimierz Sośnicki) - jw. ale metody
sekwencja interakcyjna (Zenon Uryga) - potrzebna jest interakcja

W opracowaniach często pada określenie humanistyki zamiast języka polskiego, bo to wstęp do wielu nauk humanistycznych, np. historii, kultury, filozofii itd. Szeroki zakres materiału.

Przed lekcją
  • przygotowanie merytoryczne - rzeczowe, treści nauczania
  • przyg. metodyczne - budowa lekcji, sposób opracowania treści nauczania, wykaz kształconych umiejętności i kompetencji, nauczanie musi być funkcjonalne i nie chodzi tylko o egzamin
  • przyg. pedagogicznej - porozumienie i współdziałanie z uczniami - komunikacja, interakcja

Najważniejszy jest uczeń - to dla niego, przez niego, wobec niego dzieje się proces nauczania i uczenia się, to on jest podmiotem procesu dydaktycznego.
My jesteśmy najważniejszy przed lekcją. W ich trakcie trzeba wyróżniać pracę uczniowską, motywować ich i angażować. Nie mogą dominować metody podające.

Kompetencje nauczyciela:
  • kompetencje wychowawcze - oddziaływania wychowawczego na uczniów, komunikacja, rozumienie problemów danego wieku, umiejętności nawiązywania kontaktów i utrzymywania dyscypliny (doradca życiowy)
  • kompetencje merytoryczne - dotyczącego nauczania przedmiotu (doradca przedmiotowy)
  • kompetencje metodyczne - dot. współpracy z uczniem, aktywizujące metody nauczania, techniki pracy grupowej, projektowej (doradca edukacyjny)

Nauczyciel z prawdziwego zdarzenia, uczy tylko jednego - jak się uczyć
                                                                        ~Martin Heiddegger
Strukturę lekcji wyznaczają:
  • wiek uczniów - uczniowie będą na różnych etapach, mieć różną dojrzałość pomimo tego samego wieku
  • cele
  • treści - dobór odpowiednich, pomaga podstawa programowa, wyznaczniki co na danym etapie uczeń ma osiągnąć
  • stosowane metody - metody podające czy poszukujące
  • zadania dydaktyczne - zadania budujemy dla uczniów; musimy dobrać cele, treści i metody do uczniów; wymagać możemy tego, czego ich nauczyliśmy
  • środki dydaktyczne
  • ocena uczniów - informacja zwrotna dla ucznia, żeby mógł zlikwidować swoje niedociągnięcia

Rodzaje lekcji
  1. PODAJĄCE - forma wykładowa, podawanie informacji, a uczniowie tylko słuchają, opowiadanie, opis - metody słowne
  2. EKSPONUJĄCE - wieczorek poetycki, inscenizacja, dramat, lekcje wpływające na wrażliwość
  3. ĆWICZENIOWE - praca w grupie lub samodzielna
  4. PROBLEMOWE - uczeń w roli badacza
  5. MIESZANE - korzystane z różnych typów lekcji (często się pojawiają)
  6. SPRAWDZAJĄCE - egzekwowanie wiedzy

6 kroków przygotowania do lekcji
  1. CO? Jakie treści będą realizowane? Jakie umiejętności będą zdobywane? -> na podstawie podstawy programowej tworzymy program nauczania
  2. DLACZEGO? PO CO? Jakie są cele tych lekcji? Jaki ma być efekt?
  3. JAK? Jakich metod i technik użyć, żeby poprowadzić lekcje?
  4. JAK POMYSŁ WCIELIĆ W ŻYCIE?
  5. JAKI BĘDZIE PRZEBIEG LEKCJI?
  6. JAKIE ŚRODKI DYDAKTYCZNE I MATERIAŁY POMOCNICZE SĄ POTRZEBNE W LEKCJI?

Etapy lekcji - jej struktura
  1. PRZYGOTOWAWCZY (cz. wstępna) - celem tej części jest zainteresowanie uczniów, podanie celów lekcji, po co to omawiamy
  2. ZASADNICZY (cz. właściwa) - praca z materiałem, realizacja celu
  3. PODSUMOWANIE, WNIOSKOWANIE (cz. końcowa) - uczniowie powinni wskazać, że cele są zrealizowane

Struktura lekcji
  1. faza wstępna - ok. 5-10 min., czynności porządkowo-organizacyjne, sprawdzanie pracy domowej, nawiązanie do nowego tematu, uświadomienie uczniom celu lekcji
  2. faza zasadnicza (realizacyjna) - ok. 30 mi., przyswojenie przez ucznia konkretnej wiedzy i umiejętności, stosowanie i przetwrazanie zdobytych umiejętności, uczeń ma różne zadania do wykonania
  3. faza końcowa - ok. 5-10 minut, sprawdzenie i zebranie nabytych umiejętności, czy uczniowie przyswoili i zrozumieli materiał

Trzeba mieć jakiś cel, wiedzieć do czego dążymy. Cele muszą być konkretne oraz wskazywać kierunek działań.
Cele edukacji są formułowane przez politykę oświatową oraz świadomość nauczyciela. Do tego dochodzą oczekiwania rodziców i wychowanków.

O czym decydują cele lekcji
  • planowanie lekcji i przekazywanie wiedzy
  • zadawanie trafnych pytań (do uczniów) -> muszą być problemowe, odwołujące się do bliskich uczniowi rzeczy i muszą być zrozumiałe dla niego
  • dobra prezentacja zrozumienia materiału -> uczniowie też muszą jakiś materiał przygotowywać, trzeba je angażować
  • stopniowe zwiększanie trudności
  • ocena postępów w nauce
  • indywidualizacja metod pracy z uczniem

Cele dydaktyczne
  1. poznawcze - dotyczące wiedzy zdobywanej, poszerzanej, ujawnianej
  2. kształcące - dot. wykorzystania wiedzy w praktyce (mówienie, czytanie, słuchanie, pisanie, działanie)

Cele wychowawcze - uczą wartościowania, samodzielnych wyborów, odnoszą się do aksjologii, etyki itd.

Cele nauczania i kształcenia (Bolesław Niemierka)
  • cele ogólne - kierunki dążeń dydaktycznych/pedagogicznych
    • wyznacza je polityka oświatowa
    • obligatoryjne
    • długoterminowe i krótkoterminowe
    • wieloznaczność, postulatywność, deklaratywność
    • ideały, zadania
      • podstawa programowa i program nauczania
  • cele operacyjne - zamierzone osiągnięcia uczniowskie, musi być sprawdzalne

Cele szczegółowe
    • operacyjne i nieoperacyjne
    • my je ustalamy
    • wyznaczają tok lekcji
    • są narzędziem oceny
    • konkretność, szczegółowość
      • konspekt lekcji i scenariusz lekcji

Struktura celu operacyjnego, np. uczeń wskazuje 3 epitety w wierszu
  1. opis zachowania ucznia
  2. sytuacja sprawdzania
  3. standard osiągnięć