Rok 1894 - częsta data startowa Młodej Polski. Okulicz-Kozaryn próbuje postawić na niej cezurę. Jakie stoją za tym decyzje?
Cezury pozwalają na uporządkowanie sobie rzeczywistości i historii. Człowiek ma w sobie potrzebę wyznaczania cezur. Pozwala to także na polemikę tego, jakie prądy nadal działają - pozwala nazwanie zjawisk w charakterze hipotezy, z którą można się kłócić.
MP nie ma zewnętrznych punktów odniesienia do swego początku. Kończy ją koniec IWŚ. Sama w sobie jest przygotowaniem do I WŚ.
Próba określenia początku jest ciekawa bardzo.
Asnyk - przedstawiciel starszego pokolenia, nie jest zachwycony z oddania pałeczki kolejnemu pokoleniu. Ludzie interesują się bardziej Przerwą-Tetmajerem.
Ci, którzy patrzą na dzisiejszy przełom
Pod nowych haseł i dążności wodzą,
Muszą złorzeczyć bezlitosnym dziełom,
Którymi dzieci w pierś macierzy godzą.
Przed jutrem, A. Asnyk.
Świadomy jest przełomu. Tradycja literacka, dorobek kulturowy i i jego zerwanie z nimi. Bunt dzieci przeciwko matce. Zbezczeszczenie, brak sympatii młodego pokolenia - zamach wobec tego, co było wcześniej.
Nawet jak się nie jest fanem nowych prądów, to jakby... one się sprzedają.
K. Przerwa-Tetmajer, Narodziny Afrodyty
Narodziny Afrodyty wykorzystane jako temat erotyku. Szczegółowy, zmysłowy opis kobiety, erotyzm, podkreślenie jej ciała, natura zachwycona nim, lubieżność, dużo pieszczot. Opis jej delikatności, a w ostatniej strofie zwraca uwagę jej potęgę - to sprawczyni najsroższych mąk, silniejsza od Hadesu. Delikatna kusicielka, która jednocześnie jest niezwykle potężna. Kusicielka, femme fatale.
Spacyfikowana estetyzacja ludzkiego ciała i erotyzmu, jaką było użycie figur mitologicznych, staje się mocno erotyczne. Nasza żądza, pasja i pragnienia - to nimi się kierujemy.
Obraz Afrodyta w szale - sam koń jest w szale, Afrodyta jest spokojna. Dół konia ginie w mroku. Ciało Afrodyty kontrastuje z czarnym koniem i jego oszalałą pasją. Kolor włosów Afrodyty - rudy.
Lubię, kiedy kobieta - popularne wśród młodzieży, wprost mówi o swoich uczuciach i pragnieniach seksualnych, Seksualność jako codzienność.
W sieci, Kisielewski
Dramat społeczny młodzieży, która szuka wolności i rodzice, którzy chcą ustawić jak najlepiej dziecko. Julia jest panną na wydanie. Córka bardziej wrażliwa niż rodzice, sercem postrzega świat, jest szalona. Jerzy jest smutny.
Każdemu jest pisana określona rola. Nie chodzi w tym o predyspozycje, a płeć, normy społeczne i klasa społeczna.
Różnica między szałem a szaleństwem? Szał się kończy, określony w czasie, a szaleństwo trwa. Może grać szaloną, może podkreślać to, co inni zwą szaleństwem. Jest w niej poczucie, że została zaszufladkowana jako oderwana, szalona. Poczucie opresyjności kategorii szaleństwa.
Czy każdy potrafi być szalony?
Zależy jej trochę na tym szaleństwie, bo daje jej sławę. Dzieło ma być związane z nią, sława ma być zasłużona - wrażenie szaleństw rozumiane jako indywidualności.
Porównanie do psa, który się wścieka i atakuje. Czarny pudel - diaboliczne, faustowskie zwierzę. Wiąże siebie z postacią psa.
Nie chodzi o rozumienie, ale chodzi o odczuwanie. Dzieło jak dusza - tekst jako przedłużenie najautentyczniejszych elementów podmiotu, jestestwa - nie filozoficznie, ale odczuwanego.
Jerzy powinien być po jej stronie, ale szuka sporu, sprzeczki.
Poczucie świadomości poprzedniej epoki vs gotowość odczuwania kolejnej.
Dwa porządki organizują życie i świadomość ludzi. Czy da się je sobie wzajemnie przedstawić? Czy da się je połączyć?
Czy Kisielewski bierze jakąś stronę? W pierwszej części bierze stronę, a w drugiej poprzez zróżnicowanie Julii i drugiego typa - jest zróżnicowanie, wątpliwości jakieś.
W sieci? Kto jest w niewoli? Kto na kogo zarzuca siedzi?
- filistrzy na biedną dziewczynę
- Julia na czytelnika poprzez didaskalia, które opisują myśli bohaterki, szczegółowo jej zachowania - stawiają czytelnika po konkretnej stronie, pozwalają na wczucie się w nią
- Jerzy jest w stanie zawieszenia - "w sieci" można odczytywać jako dramat o braku możliwości wyjścia z tego stanu
Jerzy to prawie mężczyzna, nadal trochę dziecko - jest pomiędzy - dramat o dorastaniu.
Gombrowicz vibe - podglądanie ludzi w dziwnych sytuacjach.
Być ze sobą czy nie?
Są raczej śmieszni, niż poważni. Chcą być wolni, a jednocześnie są zależni materialni od rodziców. Poczucie bezradności, zależności materialnej. Nie są gotowi stanąć przed światem i próbować uniezależnić się materialni. Julia maluje, ale nie do końca wierzy/ma przekonanie o wartości materialnej swojej sztuki.
Poeta bez pieniędzy vs facet z majątkiem - typowy konflikt. Mamy tutaj perspektywę kochanki i możemy skupić się na tym, co ona czuje. Widzimy jej rozsądek oraz cierpienie. Jest uwikłana w sieci moralności, pieniądze, normy społeczne. Wybrała najrozsądniejszą opcję, ale cierpi.
Miłość źródłem nieszczęść (patrz: Tetmajer i jego Afrodyta).
