WOK 16.04.2024

Świeckie sacrum

Sacrum się wydziela i wyłącza z przestrzeni życia codziennego. Nie wszystkie miejsca należą do sfery sacrum. Przykładem mogą być miejsca kultu religijnego - miejsca sakralnego, które są wydzielone murami często. Potrafimy wyznaczyć jego granicę. Ma jakiś swój początek i koniec; obrys. 

Sascrum jest temporalne; nawet w wyznaczonej przestrzeni sacrum wyznaczamy jego istotę, to ta istota jest dynamiczna - nasilenia obecności sacrum i słabnięcia, np. liturgia czy święta religijne.

Sacrum ma konstrukcję figury stylistycznej i retorycznej - pars pro toto - część zamiast całości, np. magnes na lodówce symbolizuje jakieś miejsce i związane z nim. Konstrukcja sacrum jest synekdochiczna (?). 

Sacrum z natury jest doświadczeniem bardzo religijnym. Odróżnia to sakralizację od mitologizację, bo do mitologizacji potrzebujemy jakiejś grupy, aby móc stworzyć jej mit. Jeżeli mitologizujemy jakąś postać, to potrzebujemy do tego aktu jakiejś grupy ludzi. W przypadku sakralizacji możemy być jedynymi czcicielami - możemy odczuwać je jednostkowo.

OBECNOŚĆ MITU

Mit w dwóch znaczeniach:

1. Działania o char. religijnych i okołoreligijnym;
1. Kanoniczne - takie, których treści i formy nie powinniśmy/nie możemy zmieniać pod sankcją sankcji społecznych lub/i prawnych, np. teksty wszystkich religii monoteistyczny; opisują niepodważalne prawdy wiary
2. Niekanoniczne - można je ponownie redagować, pisać, przekształcać, np. mity greckie, rzymskie, które mają miliony różnych interpretacji i reinterpretacji, 
2. Akt kreacji - mitotwórstwa - pewnym przedmiot, osobom, wydarzeniom nadajemy znaczenie z wewnętrznej potrzeby; mitologizacja

Mitoman - osoba, które tworzą własny mit, często zmyślając lub wyolbrzymiając historie na swój temat.

Potrzeba społeczna śledzenia losów gwiazd i celebrytów - mitologizacja.

Co zrobić, żeby kogoś zmitologizować? 

1. Wyróżnienie jakiejś cechy, zaakcentowanie różnicy między osobą X a resztą ludzi.
2. Utrudnienie dostępu do zmitologizowanego obiektu/osoby.
3. Rozpowszechnienie informacji na temat. 

Mamy silną potrzebę mitologizacji. Chcemy wyjaśnić etiologię rzeczy, których nie rozumiemy i nie mamy narzędzi, by jej wytłumaczyć. 

W naukach humanistycznych używamy słowa mit do Biblii i nie łączy się to z deprecjonowaniem.

Związki między mitem a baśnią - niektóre rzeczy się krzyżują/wzajemnie się napędzają. Ciekawe są porównania, np. bohatera baśniowego i bohatera mitycznego. Bohater mityczny - kadencja, bohater baśniowy - antykadencja. Bohaterowie mityczni kończą w sposób dramatyczny i to jest emocjonujące. 

3 przykłady kulturowych mitów